Het werken aan een schilderij is voor mij hetzelfde als een ontmoeting, een confrontatie met een medemens. Eerst is er chaos en moet de weder­zijdse onbekendheid met elkaars per­soonlijkheden worden verkend.
Dan ontstaat er communikatie en naar­mate je elkaar beter leert kennen kan er steeds meer worden weggelaten.
In iedere nieuwe confrontatie kun je de ervaringen, opgedaan tijdens het werken aan vorige relaties, vorige schilderijen aanspreken in de eeuwige strijd op zoek naar ritme en harmonie.
Het eeuwige scheppende proces dat leven heet. Een leven dat voor mij schilderen is.